Mosaík menningarheima á Iberíuskaga – seinni hluti

Í síðasta pistli fór ég á hundavaði yfir þróun litlu konungsríkjanna á Iberíuskaganum, sem Isabella og Ferdinant (titilmynd) hugðust sameina í eitt konungsríki.  Hvorugt þeirra vildi þó láta af konunglegri eða drottninglegri tign í heimaríkjum sínum, Castilíu og Aragon.  Það varð því ekki af eiginlegri sameiningu fyrr en í tíð Karls sonar þeirra og þó varla það.

Lesa áfram „Mosaík menningarheima á Iberíuskaga – seinni hluti“

Ferðir Fararsniðs hitta í mark

Það er gaman frá því að segja að nú um áramótin eru ferðir Fararsniðs 2019 meira og minna uppbókaðar. Íslendingar eru líka sífellt að taka betur við sér þegar kemur að því að bóka utanlandsferðir í tæka tíð. Allmargir hafa líka sent okkur póst og óskað eftir að vera á biðlista í þessa eða hina ferðina, ef eitthvað skyldi nú detta út. Lesa áfram „Ferðir Fararsniðs hitta í mark“

17 ára til Ameríku, ég missti ekki kjarkinn

Þetta er loka pistillinn um árið mitt á Ameríku, þegar ég fór út sem „semi-töffari“ frá Blönduósi og kom til baka með reynslu sem ég var í mörg ár að sækja mér eldivið úr, hafði aukið mér víðsýni og sjálfstæði, sem ég hefði aldrei getað öðlast á dráttarvélargröfu norður í Húnavatnssýslu og hefst nú lesturinn.

Oft þegar ég rifja upp árið mitt í Ameríku verður mér hugsað til kvöldsins sem ég þurfti að standa fyrir mínu, aleinn í annarri heimsálfu, pabbi og mamma, eins og oft var vitnað til, 3.000 km. í burtu.  Eftir á að hyggja finnst mér margt í textum og orðum Bítlanna hvetja unglinga til að trúa á sjálfa sig. Lesa áfram „17 ára til Ameríku, ég missti ekki kjarkinn“

17 ára til Ameríku – gamlárskvöld, botninum náð

Þegar ég sat við á haustdögum 2014 og rifjaði upp ferðina mína til Bandaríkjanna haustið 1967, í fjórum áföngum var ég orðinn mettur af ritþörf, eftir að hafa lokið jólapistlinum.  Ég birti hann í janúar 2015 og var eiginlega ekki í stuði til að rifja upp Gamlárskvöld svo dæmi sé tekið. Lesa áfram „17 ára til Ameríku – gamlárskvöld, botninum náð“

Tilraun með Torino

Það var með nokkrum spenningi sem maður tók á móti fyrsta hópnum okkar til Torino í ágústlok sl.   Sjálf erum við heilluð af borginni og rúmlega 20 manns höfðu treyst á orð okkar, um að hún væri vel þess virði að heimsækja.  En hvað skyldi þeim nú finnast eftir allt?Löns á Turin Palace

Við höfðum valið hótel af kostgæfni, allt nýlega tekið í gegn, fyrir utan þau herbergi sem eru friðuð og aðeins má breyta að litlu leyti.  Hótelið er vel staðsett gagnvart miðborg, verslunum og kaffihúsum. Lesa áfram „Tilraun með Torino“