Hversvegna þessi staður?

Í síðasta pistli fór ég að velta því upp við lesendur pistla og pósta hversvegna þessi bærinn eða gönguleiðin yrði fyrir valinu, en ekki eitthvað annað.  Það er hinsvegar svo að í öllum tilfellum er einhver vel ígrunduð hugsun á bak við valið.

Lesa áfram „Hversvegna þessi staður?“

Toscana með okkar augum

Það er eðlilegt að fólk spyrji sig fyrirfram „hversvegna varð þessi ferð fyrir valinu í dagskránni?“  Í Toscana ferðinni förum með hópinn okkar til Lucca, svo dæmi sé tekið og auðvitað var úr mörgum öðrum spennandi bæjum að velja, í hæfilegri fjarlægð frá heimabænum okkar, Montecatini Terme. Lesa áfram „Toscana með okkar augum“

Tilbrigði við Toskanaferð.

24. febrúar – „Fréttir og veðurfregnir“

Nú höfum við komið ýmsu í verk hér í Montecatini Terme, sem við höfum ekki áður tekið okkur tíma í.  Við höfum skoðað þennan litla bæ mun betur en áður, gengið hverja götuna eftir aðra þar sem „liberty stile“ hús af öllum stærðum setja svip glæsileika á bæinn.  Þessar götur byggðust í upphafi síðustu aldar, er Montecatini Terme tók algera forystu sem „heilsubær“ Ítalíu. Lesa áfram „Tilbrigði við Toskanaferð.“

Sælkeralíf í Sælkeragöngu.

Eftir nokkra pistla í röð af umfjöllun um kóraferðir sumarsins er ekki úr vegi að segja frá Sælkeragöngunni til Toskana á þessu ári.

Það var nánast fullt í þá ferð strax á vordögum 2016, með meira en árs fyrirvara.  Svipað er að gerast núna með ferðina 2018.  Dagsetningarnar voru staðfestar í síðustu viku en verðin liggja ekki fyrir.  Samt er fullt af fólki búið að láta taka frá pláss fyrir sig og vinina. Lesa áfram „Sælkeralíf í Sælkeragöngu.“

Léttsyngjandi kirkjukór

Það var gaman að hitta aftur lífsglaða félaga úr Kirkjukór Siglufjarðar, sem komið höfðu með mér í Sælkergöngu til Garda fyrir fimm árum.

Nú voru enn fleiri kórfélagar með í ferð og fleiri makar, því mikið hafði verið vitnað í hina ferðina undanfarin ár.

„Hér er ekkert hrafnaþing“…

Lesa áfram „Léttsyngjandi kirkjukór“

Batteríin hlaðin fyrir veturinn

Samhentir vinnufélagar

Starfsfólk Grenivíkurskóla er einstaklega samstilltur hópur fólks á ýmsum aldri.  Einn skólaliðinn er amma stórs prósentuhluta allra nemendanna í Grýtubakkahreppi. Sumir þeirra litu þarna vínþrúgur á grein í fyrsta skipti á æfinni, kíwíplöntu hlaðna ávöxtum og bananaklasa þó smáir væru, að ekki sé minnst á signar greinar af ólívum, kirsuberjum, sítrusávöxtum og plómum eða valhnetum.

Aida, 300+ á sviðinu í Arenunni.
Aida, 300+ á sviðinu í Arenunni.

Aida trúði á Sól og Mána

Nokkrir ferðafélagar tóku sig til og fóru eitt kvöldið til Verona og hlýddu á og sáu óperuna Aida í sjálfri Arenunni.  Þar hafa verið haldnar óperusýningar á hverju kvöldi, allt sumarið síðan 1913, er 100 ára afmælis Verdis var minnst. Uppfærslan í ár var einstaklega glæsileg og enn bættist á tignina er fullt tungl skein yfir sviðinu meðan sigurmarsinn var fluttur.

Lokakvöldverður í sveitinni.
Lokakvöldverður í sveitinni.

Ég vil þakka kennurum Grenivíkurskóla fyrir einstaklega góða viðkynningu og óska því hugsjónafólki öllu velfarnaðar í starfi og Grýtubakkahreppi til hamingju með svo vel gerða og samviskusama starfsmenn.

Umsögn um ferðina

Hér er tilvitnun í bréf frá Þorgeiri Rúnar Finnssyni skólastjóra Grenivíkurskóla: „Heilt yfir var þetta algjörlega mögnuð ferð og ég veit að í mínum hópi var mikil og almenn ánægja með allt. Skipulagið gott, hótelið fínt, maturinn frábær, borgar- göngu- og bátsferðir skemmtilegar og fróðlegar, ferðafélagarnir magnaðir og ferðin bara í alla staði frábær. Kærar þakkir fyrir okkur og verið endilega í sambandi þegar þið eigið leið um Grýtubakkahrepp!“

Grenivíkurskóli í námsferð til Garda

Nú víkur sögu aftur að hópi kennara, sem sameinaði námsferð til Ítalíu við Sælkeragöngu til Garda. Kennarar Grenivíkurskóla flugu til Mílanó 24. ágúst og dvöldu eina viku við Gardavatnið í sólskini og þurrkatíð. Ókosturinn við að fara á þessum tíma er að skólar eru ekki komnir af stað og kennarar ekki mættir til starfa.  Skólar hefjast á Ítalíu um miðjan september og kennarar mæta til verka þann 01.09.

Dante er faðir ítalska ritmálsins
Dante er faðir ítalska ritmálsins

Ég var kominn í samband við mjög virtan kennara úr Veneto héraðinu, sem hefur áralanga reynslu í flytja erindi á ensku.  Hún er enskukennari, en vegna víðtakra starfa sinna fyrir fræðsluyfirvöld, hefur hún yfirgripsmikla þekkingu á skólahaldi frá öllum hliðum. Það þykir meiri virðing að því að kenna við ríkisskóla á Ítalíu, heldur en við einkaskóla og Elena hafði einmitt þá stuttu áður verið kölluð til starfa í efri hluta eins af ríkisskólunum.  

Það er langt í skólann fyrir börn í Suður Týról.
Það er langt í skólann fyrir börn í Suður Týról.

Hún byggði kynningu sína á fyrirlestrum og pallborðsumræðum.  Í héraðinu norðan við Veneto eru reknir fámennisskólar í allra minnstu sveitunum og var áhugavert fyrir kennara Grenivíkurskóla að heyra lausnir Ítalanna við þesskonar aðstæðum.

Það lítur út fyrir góða uppskeru hjá vínbændum í ár.
Það lítur út fyrir góða uppskeru hjá vínbændum í ár.

Líkt og kennarar Fossvogsskóla í júní, áttu svo kennarar lausar stundir þess á milli og þá var svipuð dagskrá í boði og verið hafði í júní.  Berjarunnar, sem í júní höfðu aðeins borið sætukoppa eða grænjaxla stóðu nú bláir, rauðir eða grænir af berjaklösum.   Grenivíkurskóli kemur áfram við sögu í næsta pistli.

Sælkeralíf í Toskana

Ég hvarf frá Toskana í síðasta pistli, en átti þá margt eftir í umfjöllun um ferðina í júní s.l. Það er föst regla, í ferðum Fararsniðs, að farþegar þurfi að vinna fyrir góðri máltíð að kveldi, með því að hreyfa sig hæfilega yfir daginn.  

Leonardo da Vinci

Litli bærinn Vinci, fæðingarbær Leonardo da Vinci er í 20 mín. aksturfjarlægð frá hótelnu okkar.  Við létum aka okkur að fæðingarheimili hans, sem stendur í nokkurri fjarlægð fyrir ofan bæinn og þaðan gengum við niður hrygginn að þorpinu Vinci.   Lesa áfram „Sælkeralíf í Toskana“

Sagnir úr Sælkeragöngu

Sælkeragangan til Toskana þótti vel heppnuð og sérlega áhugaverð og fjölbreytt.  Sigurður Bergsson tók forsíðumyndina í þjóðgarðinum.

Flóran og Fánan

Fjórði dagur er sá sem oftast kemur á óvart hjá ferðalöngunum.  Gangan er afar þægileg, engar brekkur en mikið útsýni í sveitinni.  Stærsti þjóðgarður Toskana og verndasvæði 60 fuglategunda, sem sumarhverjar voru horfnar úr Toskana um miðja síðustu öld, ýmist vegna ofveiði eða þurkunar lands.  Á leið okkar urðu einnig fágætar og framandi plöntur og tré. Eftir hressandi gönguferðina snérum við aftur heim á hótel og áttum frjálsan dag til kl. 17:00.  Þá heimsóttum við vínsérfæðing “sommelier” sem kynnti fyrir okkur helstu vínhéruð og helstu þrúgur Ítlaíu.  Mikið var smjattað og rætt um mismunandi bragð og eftirbragð, angan og lit.  Engir dallar á borðinu til að skila vínunum og gladdi það alla.  

Lesa áfram „Sagnir úr Sælkeragöngu“

Dásemdir Toskana

Fyrsta ferð sumarsins til Ítalíu var Sælkerganga til Toskana.  Hótelið okkar í Montecatini Terme er frábærlega staðsett, með góðan sundlaugargarð og mjög glæsilega dekuraðstöðu, fyrir þá sem vilja. 20 manns áttu þar saman 9 sólríka og fallega daga við holla hreyfingu, mat og drykk.  Hópurinn var víða að af landinu og á ýmsum aldri.  Það eina sem allir deildu var áhugi fyrir náttúrunni, hæfilegri dagskrá og notalegum kvöldum í góðum hópi.

Lesa áfram „Dásemdir Toskana“

Kyrrðarvika, en allir á faraldsfæti

Nú, í kyrrðarvikunni er kannski ekki úr vegi að hugleiða merkingu hennar í trúarbrögðum margra þjóða. Páskar eru mun eldri hátíð, orðið komið úr hebresku og merkir að “fara hjá”.  Hjá Gyðingum eru Páskar stærsta hátíð kirkjuársins.

Guðspjöllin, sönn eða samin

Guðspjöllin fjalla ítarlega um þessa daga vegna píslargöngu Krists.  Þau eru reyndar öll skrifuð 50 – 150 árum eftir atburðina og þó þau, sem mest er haldið að okkur, séu kennd við Markús, Mattheus, Lúkas og Jóhannes, þá er augljóst að þau eru ekki rituð af þeim ágætu mönnum. Lesa áfram „Kyrrðarvika, en allir á faraldsfæti“

Tíminn fer ekki – hann kemur

„Eitt sinn fór ég yfir Rín“ er upphaf miðaldakvæðis og bendir til þess að höfundi hafi þótt í frásögur færandi að hann hafi farið yfir Rín.  Ég átti föðurbróður sem varð rúmlega 80 ára.  Hann  bjó alla sína æfi á fæðingarjörð sinni og fór einu sinni til Akureyrar.  Hann hafði frá mörgu að segja þegar hann kom til baka.  Titillinn á ekki við um framhaldið nema að því leyti að öllum þykir gaman að segja frá ferðurm sínum og afrekum.

“Action tourism”

Þetta eru stundum kallaðar virkniferðir og var um tíma mest vaxandi grein ferðaiðnaðarins.  Dæmi um virkniferðir eru:

Lesa áfram „Tíminn fer ekki – hann kemur“