Vín og velgjörðir

Það var 10 manna hópur, systkina og maka, sem fól okkur að skipuleggja vínuppskeruferð fyrir sig í fyrra og höfðum við frjálsar hendur með val á vínsvæðum.

Að sjálfsögðu þekkjum við best til þessara mála á Norður-Ítalíu.  Niðurstaðan varð því Valpolicalla og Soave.  Eitthvert frægasta svæði ítalskra rauðvína, Valpolicella og þekktasta hvítvínshérað Ítalíu, Soave, bæði í Veneto, eða nærri Garda. Lesa áfram „Vín og velgjörðir“

Kominn tími fyrir Tórínó

Enn hefur hún hikstað gamla ritvélin við pistlaskrifin.  Verður þó fremur að kenna um önnum í útlöndum með hópa, en ekki síður veislustjórn á 5 ára afmæli Kótilettukvöldanna á Blönduósi, með tilheyrandi yrkingum og æfingum.  Allt er það nú frá og ekkert sem þarf að trufla pistlaskrif frekar á þessu ári. Lesa áfram „Kominn tími fyrir Tórínó“

Vordagar í Valencia – Ferðasaga

Það var notalegt að koma aftur til Valenciaborgar, 3. maí síðastliðinn.  Ferðin okkar var hugsuð frá fös. – fös.  Norwegian flugfélagið tók upp á því að breyta flugtímum á föstudagsfluginu sínu, en ekki aðra daga, ferðin hófst því á næturflugi til Alicante. Lesa áfram „Vordagar í Valencia – Ferðasaga“

Þar sem enginn þekkir mann….

Yfirskriftin er einmitt þversögn við pistilinn sem hér fylgir á eftir og svo sem vísnafróðir vita, fjallar framhald stökunnar um tækifæri til ýmisskonar hrekkja, af hálfu þess sem þar talar.  Hitt er staðreynd, að þegar maður skráir sig í gönguferð, með fámennum hópi þá líða vart meir en einn til tveir dagar þar til allir þekkja mann. Lesa áfram „Þar sem enginn þekkir mann….“

Sælkeragöngur, frábær hugmynd

Þegar allar ferðir okkar fyrir þetta ferðaár höfðu selst upp tók pistlahöfundur sér frí frá ritstörfum.  Eftir það tók við ritstífla, sem hrellt hefur margan góðan skríbentinn. Nú verður bætt úr og nokkrum orðum farið um framtíðarplön og verkefni.

Okkur þykir það benda til þess að ferðirnar okkar vekji forvitni, jafnvel hrifningu, þegar  þær seljist upp svo fljótt sem raunin er. Um áramótin voru allar ferðir uppseldar, nema Valencia sem seldist upp í febrúar.  Lesa áfram „Sælkeragöngur, frábær hugmynd“

Mosaík menningarheima á Iberíuskaga – seinni hluti

Í síðasta pistli fór ég á hundavaði yfir þróun litlu konungsríkjanna á Iberíuskaganum, sem Isabella og Ferdinant (titilmynd) hugðust sameina í eitt konungsríki.  Hvorugt þeirra vildi þó láta af konunglegri eða drottninglegri tign í heimaríkjum sínum, Castilíu og Aragon.  Það varð því ekki af eiginlegri sameiningu fyrr en í tíð Karls sonar þeirra og þó varla það.

Lesa áfram „Mosaík menningarheima á Iberíuskaga – seinni hluti“