Sælkeragangan til Toskana þótti vel heppnuð og sérlega áhugaverð og fjölbreytt.  Sigurður Bergsson tók forsíðumyndina í þjóðgarðinum.

Flóran og Fánan

Fjórði dagur er sá sem oftast kemur á óvart hjá ferðalöngunum.  Gangan er afar þægileg, engar brekkur en mikið útsýni í sveitinni.  Stærsti þjóðgarður Toskana og verndasvæði 60 fuglategunda, sem sumarhverjar voru horfnar úr Toskana um miðja síðustu öld, ýmist vegna ofveiði eða þurkunar lands.  Á leið okkar urðu einnig fágætar og framandi plöntur og tré. Eftir hressandi gönguferðina snérum við aftur heim á hótel og áttum frjálsan dag til kl. 17:00.  Þá heimsóttum við vínsérfæðing “sommelier” sem kynnti fyrir okkur helstu vínhéruð og helstu þrúgur Ítlaíu.  Mikið var smjattað og rætt um mismunandi bragð og eftirbragð, angan og lit.  Engir dallar á borðinu til að skila vínunum og gladdi það alla.  

Fimm vín smökkuð frá ýmsum héruðum, hvítt, rautt og desertvín.
Fimm vín smökkuð frá ýmsum héruðum, hvítt, rautt og desertvín.

Að smökkun lokinni var haldið heim á hótel til kvöldverðar.  Eftir góðan kvöldverð var sest út á veröndina og þar stofnaði Reynir Toskanakvartettinn, sem allir reyndust vera tonórar og urðu fimm talsins.  Fyrir vikið ætti hann sennilega heima í Heimsmetabók Guinnes. Næst dagur var frjáls og nýtti fólk sér sundlaugargarðinn eða slakaði á í þessum friðsæla bæ Montecatini Terme.

Gestrisið sveitafólk

Sjötti dagur kom mörgum á óvart.  Rútan flutti hópinn upp í fjallaskörðin fyrir ofan Pistoia og á göngunni var gömlu lestarteinunum fylgt til að byrja með.  Vinur göngufararstjórans ítalska, sem þar við vinnu, tjáði henni að í dag væri eina kaffihúsið lokað, í fjallaþorpinu sem átti að heimsækja. Hann lagði því verkfærin frá sér og gekk með hópnum og er þorpinu var náð beið heitt á könnunni heima í garði hjá fjölskyldu hans.  Þetta þótti íslendingum sérstakt.

Það þótti ekki tiltökumál að fá 20 Íslendinga í kaffi á þessum bæ.
Það þótti ekki tiltökumál að fá 20 Íslendinga í kaffi á þessum bæ.

Rétt neðan við þorpið beið rútan okkar og flutti okkur í bæinn Pistoia, sem alltof fáir heimsækja.  Þar var snæddur hádegisverður og bærinn skoðaður á eftir.  Á leið til baka heim á hótel var stoppað í einni af mörgum gróðurstöðvum Pistoia, en hún er stundum nefnd gróðurhús Toskana.

Michelin eða ekki Michelin

Um kvöldið var kvöldverður snæddur í enn einum miðaldabænum, sem stendur hátt.  Var stórkostlegt útsýni af veitingastaðnum og unun að sjá myrkrið færast yfir sveitina og fyllast af ljósum í staðinn.  

Kvöldverður í Montecarlo

Staðurinn þótti ekki gefa Michelinstaðnum neitt eftir.
Staðurinn þótti ekki gefa Michelinstaðnum neitt eftir.

Rútan beið okkar á meðan og svo ókum við gegnum þorpið sem er sögusvið sögunnar af Pinocchio, honum Gosa. Í gegnum tónlist endurreisnarinnar og barokktónlistarinnar gætti ítalskra áhrifa um alla Evrópu í margar aldir.  Ein borg sem lengi var undir ítölskum menningaráhrifum er Salzburg í Austurríki.  Þangað förum við í næsta pistli.